Hotel New York, 2 juni 2000 Lief Schranz Ergens was er vandaag wel iets moois te vinden dat een mensenhart sneller doet laten kloppen. Misschien zijn het de variaties in de meegemaakte lentes, misschien de winters of misschien door de groep mensen die zich bij elkaar hadden verzameld. De druppels hingen nog een de sprietjes van het veel te grote veld toen het al tijd was voor de aftrap. Chaos alom, welk systeem, wie coördineert, en vervolgens ligt iedereen languit in het gras, omdat wij natuurlijk niet de beschikking hadden over die mooie voetbal-schoenen. Toch weten wij de eerste helft af te sluiten met een acceptabele tussenstand van drie tegen twee. Hoe het in de tweede helft zover heeft kunnen komen dat wij er van zes tegen twee van langs hebben gekregen is tot op heden nog een raadsel. Maar wat was er nu zo mooi? Wat deed dat hart nu zo hart kloppen? Ja die veel te lange sprints iedere keer naar de andere kant van het veld. Nee, wat mij zo opviel was de gemakzucht waarmee die reünisten elkaar als het ware weer om de hals vlogen. Dit is misschien een beetje over dreven uitgedrukt, maar toch heb je het gevoel dat er iets leeft tussen die lui die ik ook wel een beetje herken in de omgeving van het Jongere deel van Schranz, en op zich ook wel een beetje in de tussengroep. Van die dingen die bij mij dan gaan leven, vooruitkijkend op de mogelijkheid dat ik ook eens het ingenieursschap zal verkrijgen, zijn hoe gaat dat later in mijn geval. Hoe ga ik om met een Schranz voetbalchallenge. Hoe vaak zie ik iedereen, en hoe kijk ik dan aan tegen die jonge dartelende hertjes in de voetbalweide die als jong Schranz door het leven gaan. Is er dan ook zo'n mooie Land Rover die alle shit en vlees versleept. Ik zal nog jaren op moeten wachten tot het zover is. Wachten op de toekomst, als je niet eens weet wat morgen je brengen zal. Alhoewel, het is nu al morgen, en ik heb nog een lange dag voor de boeg. Vertrek naar België, met mijn teer beminden. Wederom BBQ-en, kom ik misschien eindelijk een paar kilootjes aan. Draagt de dag van vandaag niet het ideale leven uit voor mij. Weekendjes waaraan ik zelf heb meegeholpen om te organiseren, www.schranz.nu staat voor weer weekendje weg schranz nu!! 'Dank u voor deze nieuwe morgen' zongen wij vroeger
... |