Paradise Lost

De apen vond ze altijd het leukst. Minstens tweemaal per week kwam ze hier en bleef urenlang geboeid kijken. Vandaag wilde ze niet te lang in de dierentuin blijven, het stortregende. Ze stond op en hoorde tegelijkertijd een lijzige mannestem: "Zo ga je er weer vandoor?" "Wie bent u", vroeg Belinda verschrikt. "Ik ben Dutroux."

Oh, dan bent u dus die man van "wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is Dutroux." "Inderdaad", zei de man die nu in het licht van de lantaarnpaal ging staan. Hij had een lange regenjas aan, met zijn kraag omhoog. "Dat komt dan mooi uit", zei ze, "ik heb namelijk een probleem." "En ik denk dat u de aangewezen persoon bent die mij kan helpen. Heeft u misschien tijd om mij te helpen." Dutroux aarzelde. "Wat voor een probleem heeft u dan?"

" Mijn tepelpiercing klemt een beetje en de ketting is te kort." Terwijl ze dat zei, bewoog ze wat ongemakkelijk en loerde met haar linkeroog naar de apen. Dutroux raakte verward. Wat wilde deze stoot van hem?

Hij antwoordde zelfverzekerd: "Wees niet gerust. Ik heb mijn Homeshopping-Entertainment-portable-pocket-tepelpiercing-oprek-unit bij me en hij is nog niet getest..... Ik durf 't bijna niet te vragen......

"Zullen we?" Zeiden ze tegelijkertijd, en begonnen beide verlegen te giechelen. Hand in hand, al huppelend liepen ze richting een leegstaand apenhok. Het rook er wat merkwaardig, maar het stro was nog warm.

Gaat u maar liggen, zei Dutroux, dan gaan we beginnen. Oh oh wacht even, zei Belinda, ik wil er wel comfortabel liggen. Uit de hoek haalde ze een apenvacht tevoorschijn, legde het neer op het stro en ging erop liggen. Mmmm, lekker zacht ....

Plotseling slaakte Belinda een luide kreet, de navelpiercing van aap die in de vacht was achtergebleven boorde in het vet van de goedgevormde reet van Belinda. Mmmm lekker ....

Het sadomasochisme niet vreemd keerde Dutroux zich vervolgens om en speerde hem. Belinda in alle staten en met hoge nood keek verwilderd om zich heen ...

Helemaal alleen. Plotseling kwam er een grote gorilla uit het hok ernaast naar binnen lopen.

"King Kong is de naam", sprak hij, "Wat doet u hier?" "Ah, ja, meer!", kermde Belinda nog na. Toen ontwaakte Belinda uit haar genotstoestand. "Toch niet de King Kong" vroeg zij. "Jawel, in hoogst eigen persoon" antwoordde King Kong. "Mag ik dan een handtekening van u?"